Lisa was als kleuter al mantelzorger

Lisa was nog maar vier of vijf jaar toen haar moeder erg ziek werd. Als oudste van de kinderen nam ze steeds meer gezinstaken over: van het huishouden tot de opvoeding van haar jongere broertje. En dan natuurlijk ook nog de verzorging van haar zieke moeder. Daarmee werd Lisa ongewild en onbedoeld mantelzorger.

Het verhaal van Lisa (inmiddels achttien jaar oud) uit Groningen is helaas niet uniek. In Nederland is één op de vier jongeren mantelzorger. Mantelzorgers nemen een deel van de verzorging op zich van een zieke huisgenoot. In het geval van Lisa een zieke ouder, maar het kan ook gaan om een broertje of zusje, of een grootouder. Het kan gaan om een lichamelijke ziekte of een handicap, een psychische ziekte of verslaving. Soms is het maar een paar uur werk, maar in extreme gevallen gaat het 24/7 door.

Ook de zorg voor haar broertje

Lisa: “Omdat ik thuis zoveel taken kreeg, moest ik heel snel opgroeien. Ook moest ik mijn tijd heel anders indelen, omdat ik altijd rekening moest houden met het feit dat er thuis wat kon gebeuren en ik dan nodig was. Ik stond en sta daardoor heel anders in het leven. Mijn moeder is inmiddels overleden. Maar daarmee hield het voor mij niet op.” Ook na het overlijden van mijn moeder heb ik extra taken thuis. Wel heb ik sinds kort een bijbaantje waar ik heel blij mee ben.”

Hulp bij vragen en volwassen beslissingen

Jonge mantelzorgers staan er vaak alleen voor en moeten soms ‘volwassen’ beslissingen nemen. Daar kunnen ze wel wat hulp bij gebruiken. En soms is het ook gewoon fijn voor jonge mantelzorgers om over hun taken, zorgen en problemen te kunnen praten. Daarom bedacht Humanitas het maatjesproject Jonge Mantelzorgers (JMZ). Hier geven vrijwillige maatjes hulp en aandacht aan de jonge mantelzorger.

Sindy is zo’n maatje. Ze studeerde Maatschappelijk Werk en Dienstverlening en begon als stagiair bij het maatjesproject van Humanitas. Sindy bleef na haar stage als vrijwilliger. “Ik wilde nog niet stoppen, het voelde niet goed om het contact af te breken.”

“Ik ben denk ik wat serieuzer dan de gemiddelde jongere”

Sindy: “Ik vind het ook heel erg fijn om er voor iemand te kunnen zijn. Ik vind het indrukwekkend wat deze jongeren doen, zeker in de periode als mantelzorgers te maken krijgen met overlijden van degene voor wie ze zorgen.” Ze is maatje voor verschillende mantelzorgers en het contact is met iedereen verschillend. “De mantelzorger geeft zelf aan waar hij of zij behoefte aan heeft. Voor sommigen is een luisterend oor belangrijk, anderen hebben vooral behoefte aan leuke activiteiten en elkaar ontmoeten.”

Mantelzorger Lisa kwam in aanraking met het maatjesproject via via een oproep in de krant waar een leuk dagje uit werd aangeboden voor jonge mantelzorgers. “Het was heel leuk en ik ontmoette andere mantelzorgers. Dat was heel fijn. Je begrijpt elkaar meteen. Want het constante zorgen voor een ander vormt je toch. Het bepaalt hoe je naar de wereld kijkt. Ik ben denk ik wat serieuzer dan de gemiddelde jongere. Het is fijn dat er een maatje voor me is, speciaal daarvoor.”

Lees meer over het Maatjesproject van Humanitas